Nie od dziś wiadomo, że Tarantino kocha kino hurtowo, nie tylko dobre, ale i złe filmy - a może zwłaszcza złe filmy. Jednak ze swojego dziecięco-młodzieńczego zauroczenia filmami grindhouse'owymi, których był wiernym widzem, potrafi wiele na starość wyciągnąć.

Paweł Mossakowski

Po oddaniu hołdu blaxploitation, spaghetti westernom oraz kinu samurajskiemu przyszedł czas na kino exploitation, czyli brutalne, idiotyczne i głupie produkcje zazwyczaj bez lub z pretekstową fabułą

Babosz

"Death Proof" ogląda się nieźle jako hołd dla celuloidowej tandety, ale też jako obraz "śmieciowy" na miarę współczesności.

Grindhouse jest nostalgicznym, ale też wesołym hołdem złożonym filmom, które dzieciaki, jak Rodriguez i Tarantino, oglądały w kinach samochodowych, albo lokalnych dziurach, gdzie siedzenia były połamane, a podłoga lepiła się od słodkich napojów.

A ja niestety bez zachwytu ... a szkoda, bo kocham kono Tarantino (przepaszam za kalambur)! Ale na tym filmie jednak rozczarowanie, albo lepiej znudzenie rozwiane tylko końcówką filmu. Wogóle film ...

Można oglądać go na okrągło... Dialogi nie są rewelacyjne wręcz nudne, ale dzięki nim napięcie budowane jest wyśmienicie. Końcówka filmu powala, a właściwie ostatnie sceny filmu (pościg). Co ...

Polecam miłośnikom Tarantino, nie zawiedziecie się. Jeśli jednak nie znacie jego twórczości trzeba będzie się do tego filmu przygotować. Na moim seansie pare osób wyszło w trakcie, podczas gdy ja ...

Świetny film Quentina - dla smakoszy jego filmów. Pół filmu nic się niby nic dzieje (aczkolwiek smakowite są te dialogi i sceneria) i nagle... łup! Film jak doskonały deser z nietuzinkowymi ...