Kurt Cobain o synu to film rock'n'rollowy jak żaden inny. Nie można tu znaleźć blichtru celebrities, prób odtworzenia grunge'owej estetyki, mimo to, reżyser maksymalnie zbliżył się do poetyki autobiografii Kurta Cobaina. Dokument opiera się na nagraniach rozmów Cobaina i pisarza Michaela Azerrada, które odbyły się między 1992 o 1993 rokiem, na rok przed śmiercią Cobaina i które Azerrad przeprowadził do swojej książki Come as You Are: The Story of Nirvana. Kurt Cobain bywa na tych nagraniach zabawny, pozbawiony oficjalnej maski, czasem wściekły, ale zawsze szczery. Słyszymy jego wspomnienia z dzieciństwa, relację o tym, jak spotkał Krista Novoselica i jak powstała Nirvana. Otwarcie opowiada o swoich zmaganiach z depresją, narkotykami i sławą. Opowiada o tym, jak zastanawiał się, czy zespół, który zmiksuje Black Sabbath z The Beatles, może odnieść sukces. W 1991 album Nevermind spadł z nieba jak muzyczne objawienie, a bycie gwiazdą złamało Cobaina. Sam opowiadał o tym słowami Jesteśmy dla świata kimś w rodzaju bohaterów kreskówki. Ludzie myślą, że mają prawo wiedzieć o nas wszystko. Ja mam prawo zmienić ludzkie myślenie gwiazdach, bo ono powinno się zmienić. Przecież jesteśmy po prostu ludźmi.