Film mocny, brutalny, bez mała desperacki... również w tej swojej rozedrganej nerwowości chorobliwy tak, jak jego główny bohater - pocięty, zakrwawiony, posiniaczony i śmiertelnie chory bokser Igor, grany z ciężkim, ale jednocześnie nie pozbawionym polotu fatalizmem umęczonego życiem naturszczyka przez Eryka Lubosa, (który nota bene rasowym aktorem bez wątpienia jest, więc owo miano "naturszczyk" traktować tu należy jak komplement).
Jak już wspomniałem, "Moja krew" to film mocny - z mocną kreacją Lubosa, solidną realizacją (zdjęcia, muzyka, montaż...) - ale niestety z niezbyt mocnym (przynajmniej miejscami - bo pomysł nań był bez wątpienia bardzo oryginalny i ciekawy) scenariuszem, którego w kilku momentach rozkłada jego nieprawdopodobieństwo (i to zarówno jeśli chodzi o wydarzenia, jak i psychologię postaci). Również główny wątek odnoszący się (a jest to niewątpliwie pewna nowość w kinie nad Wisłą) do zderzenia kulturowego polskiej rzeczywistości z Azją, pozostaje na pewnej stereotypowej płyciźnie - i wygląda na to, że bardziej był on potrzebny autorom filmu do podbudowania postaci Igora i jego życiowego dylematu, niż wyrastał z chęci jakiejś głębszej mentalno-kulturowej eksploracji obcego nam świata. Napisawszy to, nie mogę wszak nie pochwalić młodej wietnamskiej debiutantki, która wniosła do filmu Wrony wielką delikatność i kruchość, tak potrzebną przecież w kontrapunkcie do brutalności, szorstkości i gwałtu, jakim przepełniona jest postać Igora.
Tak więc, Polak z Wietnamką tworzą parę niezwykłą, ale przedstawienie ich relacji w tym filmie na pewno nie wyczerpie zapotrzebowania w naszym kraju na zajęcie się problemem stosunku Polaków do mniejszości etnicznych, które przecież w Polsce istnieją, choć spychane są na margines społecznej świadomości.
Uwagę zwraca styl w jakim Wrona zrobił ten film. Niby nonszalancki, spontaniczny i niedbały, a jednak w tej swojej klipowej, werystycznej manierze niezwykle precyzyjny, konsekwentny i zdecydowany. Rezultatem tego niezwykłego mariażu jest oryginalność, która może być kiedyś rozpoznana jako znak firmowy tego reżysera, czego mu zresztą życzę.
"Moja Krew" to właściwie debiut fabularny Wrony. Wszystko wskazuje więc na to, że będzie można się po nim spodziewać jeszcze lepszych niż omawiana tu "Moja krew" filmów (i podobno, jego najnowszy obraz "Chrzest", takim właśnie filmem jest, o czym chciałbym się jak najszybciej przekonać).
http://wizjalokalna.wordpress.com
